flaga DE flaga GB flaga PL

Problem z wilgocią i korozją

Problem z wilgocią

To, jak powinniśmy usunąć zawilgocenie, zależy od tego jak powstało. Do najważniejszych źródeł wilgoci występującej w budynkach możemy zaliczyć wodę:

  1. znajdującą się w gruncie,
  2. pochodzącą z opadów atmosferycznych,
  3. technologicznie wprowadzaną do obiektu,
  4. kondensacyjną,
  5. sorpcyjną,
  6. pochodzącą z awarii instalacji,
  7. generowaną przez człowieka.

Skutki zawilgocenia

Zawilgocenie struktury budowli powoduje szereg skutków:

  1. obniżenie izolacyjności cieplnej materiałów,
  2. obniżenie wytrzymałości materiałów i nośności elementów konstrukcyjnych,
  3. zagrożenie korozją biologiczną,
  4. zagrożenie korozją chemiczną,
  5. procesy niszczenia związane z zamarzaniem wody,
  6. procesy niszczenia związane z działaniem soli.

Przyczyny problemu

Wilgoć potrafi mieć niezwykle destrukcyjny wpływ na beton i inne porowate materiały konstrukcyjne. Aby uporać się z tym problemem, musimy mieć świadomość, jak do niego w ogóle doszło.

Działanie soli

Do najgroźniejszych czynników niszczących obiekty budowlane zaliczają się sole rozpuszczalne w wodzie. To one najczęściej są przyczyną zniszczeń przyziemia budynku i mogą powodować całkowitą destrukcję zasolonych partii ścian, fundamentów oraz murów. Zniszczenia powstają na skutek krystalizacji soli podczas jej odparowywania.

Korozja biologiczna w budynkach

Zawilgocone ściany są doskonałą pożywką dla grzybów i pleśni. Mogą powodować biodeteriorację (materiał ulega zniszczeniu ze względu na swoje wartości odżywcze - dotyczy np. drewna - lub w wyniku działania metabolitów drobnoustrojów. Są też poważnym zagrożeniem dla zdrowia mieszkańców.

Korozja chemiczna betonu

Korozja chemiczna powoduje spękanie i rozpad betonu, w skrajnych przypadkach prowadząc do całkowitego zniszczenia konstrukcji betonowej. W jej skutek powstają sole trudno rozpuszczalne, które pod wpływem krystalizacji zwiększają swoją objętość. To z kolei prowadzi do wymywania składników betonu i powstawania łatwo rozpuszczalnych soli.


Korozja biologiczna

Korozja biologiczna w budownictwie jest wynikiem działania przede wszystkim grzybów domowych, pleśniowych, jednokomórkowych drożdży, glonów i porostów. W przypadku drewna, należy również wspomnieć o owadach.

Budynki mogą być skażone wieloma gatunkami wyżej wymienionych organizmów. Szczególnie uciążliwe jest pojawienie się grzybów pleśniowych. Te stanowią zagrożenie również dla zdrowia człowieka. Grzyby pleśniowe do wzrostu potrzebuję:

  1. podłoża zawierającego śladowe ilości węgla, azotu, fosforu i wielu innych pierwiastków,
  2. odczynu pH zbliżonego do obojętnego,
  3. podwyższonej wilgotności,
  4. odpowiedniej temperatury.

Wiele z grzybów wydziela substancje toksyczne, które mogą być przyczyną alergii, astmy, reumatyzmu, niedotlenienia mózgu, a nawet chorób przewodu pokarmowego.

Przyczyny korozji biologicznej

Najczęstszymi przyczynami korozji biologicznej w obiektach budowlanych są:

  1. brak wentylacji,
  2. niewłaściwe wykonana izolacja,
  3. niewłaściwe wykonanie systemu odprowadzenia wód gruntowych i powierzchniowych,
  4. użycie w budynku drewna o dużej wilgotności,
  5. zastosowanie materiałów niezabezpieczonych przed korozją biologiczną,
  6. usterki izolacji, instalacji i innych elementów budynku,
  7. wykorzystywanie pomieszczeń niezgodne z ich przeznaczeniem,
  8. błędy projektowe i wykonawcze przegród budowlanych,
  9. brak należytej konserwacji obiektu.

wróć

Korozja chemiczna

Karbonatyzacja to korozja zachodząca od zewnętrznej strony konstrukcji betonowej. Dwutlenek węgla z powietrza reaguje z produktami hydratacji faz klinkierowych i tworzy węglan wapnia. Jego obecność nie powoduje zniszczenia betonu, ale obniża pH murów. Przez to stopniowo zanika warstwa ochronna (pasywacyjna) na powierzchni stali zbrojeniowej.

Karbonatyzacja najszybciej przebiega w warunkach na przemian wilgotnych i suchych. Gdy obszar betonu o pH mniejszym niż 9 dotrze do prętów zbrojeniowych, a wilgotności betonu będzie wysoka, nastąpi szybka korozja stali zbrojeniowej. Rdza ma większą objętością niż stal. Powstałe naprężenia prowadzą do zarysowania betonu. Może dojść do całkowitego odsłonięcia prętów zbrojeniowych. Gdy beton jest narażony na działanie jonów chlorkowych, korozja stali znacznie przyśpiesza.

Korozja chlorkowa

Jony chlorkowe najszybciej wnikają w głąb matrycy cementowej. Powodują obniżenie pH betonu i korozję stali zbrojeniowej. Przebieg korozji jest zbliżony do procesu karbonatyzacji. Korozja chlorkowa może być spowodowana działaniem wód kopalnianych lub wody morskiej, jednak najczęściej powodują ją środki odladzające.

Czynniki wpływające na łatwiejsze wnikanie chlorków to naprzemienne nasycanie i wysychanie oraz działanie mrozu.

Korozja siarczanowa

Jest to jedna z najgroźniejszych korozji. Występuje najczęściej w konstrukcjach narażonych na działanie wód gruntowych, ścieków lub wody morskiej. Siarczany w wodzie gruntowej są zazwyczaj pochodzenia naturalnego, choć ich źródłem mogą być też nawozy sztuczne i ścieki przemysłowe. W wodzie morskiej jonom siarczanowym towarzyszą duże ilości jonów chlorkowych, sodowych i magnezowych, co potęguje jej niszczące oddziaływanie.

Skutki fizyczne korozji siarczanowej:

  1. ekspansja,
  2. spękania,
  3. łuszczenie,
  4. spadek wytrzymałości,
  5. całkowita destrukcja betonu.

Korozja spowodowana reakcją alkalia-kruszywa

Dwa rodzaje kruszyw najczęściej reagują z alkaliami pochodzącymi z cementu, wody zarobowej lub pochodzącymi z domieszek chemicznych:

  1. kruszywa bogate w reaktywną krzemionkę (opal, chalcedon, trydymit) - reakcja alkalia-krzemionka ASR,
  2. kruszywa węglanowe (zdolomityzowane wapienie) - reakcja alkalia-węglany ACR.

Powyższe kruszywa mogą reagować z alkaliami obecnymi w betonie jedynie w obecności wody. W wyniku tej reakcji powstaje żel alkaliczny, który chłonie wodę i pęcznieje bez ograniczeń. Wokół aktywnych ziaren powstają żelowe otoczki o grubości nawet 2 mm. Ograniczenie żelu przez obecność cementu powoduje naprężenia wewnętrzne, w wyniku których powstają spękanie i dochodzi do rozpadu betonu.

wróć

Klamann-Bautrocknung

Pinneberger Weg 22-24 20257 Hamburg

telefon: 040 - 41 330 650

e-mail: info@klamann-bautrocknung.de

Polityka prywatności